Eén familie, 4 hectare grond, en een shitload aan passie om de biodiversiteit op hun grondgebied te behouden. Dit alles in samenwerking met de lokale inheemse bevolking. Dat is Sol de Minca.

In totaal heb ik drie dagdelen bij de familie doorgebracht. Aan het einde had ik ruim twee uur aan beeldmateriaal, een hart vol bewondering, en een brein dat overuren draaide om alles wat ik had gehoord te verwerken tot iets waar ik zelf wat mee kon. Want dat is geloof ik toch wel een drang die ik heb: alles wat ik leer over duurzaamheid omzetten in de praktijk. Want ik moet alles-doen-wat-ik-kan, toch? Ok, even ademhalen. Hieronder deel ik de vlog van een kleine twintig minuten die is overgebleven van al het materiaal (ai, ai, ai, wat een darlings heb ik moeten killen). Daarna deel ik nog wat dingen die er ik voor mezelf aan heb overgehouden.

Tekst gaat verder na de video.
Vlog: Sol de Minca

Gesloten cirkels

Zoals ik in de vlog ook al zei: meer dan ooit sta ik stil bij mijn eigen ‘cirkels’. Waar komen de dingen vandaan die ik gebruik en waar gaan ze naartoe nadat ze bij mij zijn geweest? Bij Sol de Minca proberen ze hun cirkels zo klein mogelijk te houden. Dat doen zij op de volgende manieren:

  • Eén van hun dromen is om uiteindelijk helemaal van hun eigen tuin te kunnen eten, zodat ze precies weten waar hun voedsel vandaan komt en er alles aan kunnen doen om dat van zo goed mogelijke kwaliteit te laten zijn.
  • Ze bouwen hun huizen zoveel mogelijk van materiaal dat ze zo uit van hun eigen terrein af halen: zand, aarde, gras, palmbladeren.
  • En dankzij hun composttoilet, worden hun kleine en grote boodschappen dankbare bijdragen aan hun tuin.

Mijn eigen cirkels

Het grootste deel van wat ik dagelijks gebruik, koop ik in een winkel. Ik sta er zeker niet bij stil waar elk product en elk bestandsdeel vandaan komt. Één ding dat Viviana zei, raakte me het meest: wanneer mensen zelf zorgen voor de planten en bronnen die ze gebruiken, ontstaat er een relatie mee. Je wil zo goed mogelijk zorgen voor die plant, omdat die plant uiteindelijk weer voor jou gaat zorgen, als voeding of medicijn.

Het was een opmerking die me aan het denken zette. Alles wat we consumeren, komt van ver. Wij zien alleen het eindproduct. En vaak zitten er duizend schakels tussen ons en degene die de oorspronkelijke producent is. Weten wij veel hoe diegene omgaat met de aarde, de mensen, en datgene dat wij uiteindelijk gaan eten, drinken of gebruiken? En andersom is ook waar. De boer die die banaan verbouwt die wij in onze smoothie gooien, kent ons niet. Kan het hem iets schelen of wij van die banaan genieten? Of dat die banaan ons voedt met de juiste hoeveelheid voedingswaarden? Of is hij vooral bezig met zijn productie zo hoog mogelijk te krijgen, voor een zo hoog mogelijke opbrengst?

Afstanden

Daar komt nog eens bij dat wat wij consumeren gigantische afstanden aflegt. Per boot of per vliegtuig, ondertussen lekker CO2 de lucht in pompend.

Mijn droom

Hoe ik het ooit voor elkaar ga krijgen, weet ik nog niet. Maar ik droom er wel van dat ik ooit ook in een soort grote speeltuin van gesloten cirkels leef. Waar ik weet waar alles vandaan komt, zodat ik er zelf met alle liefde voor kan zorgen en zodat ik zelf ook onderdeel ben van die cirkel en er weer iets aan toevoeg.

Hoe zit dat met jou? Denk jij weleens na over je ‘cirkels’? Wat is je grootste en wat je kleinste cirkel? Laat het me weten in de reacties, vind ik leuk!

 

= Kom in contact =

Zin om samen de wereld te redden? Of heb je iets anders te melden of te vragen? Vul dan onderstaand formulier in, of stuur me een privé berichtje op Instagram.

"We are the first generation to feel the impact of climate change and the last generation that can do something about it."

- Barack Obama.

Volg me hier